Wanneer je voelt dat je werk niet meer klopt.
Heb je het gevoel: ik weet niet meer wat ik wil in mijn werk?
Je bent niet de enige. Veel mensen denken dat er iets mis is met hen, terwijl er vaak iets anders speelt.
“Ik heb precies een identiteitscrisis (ha-ha).”
Zo startte ons eerste coachingsgesprek. Tegenover mij zit mijn nieuwe coachee, midden dertig. Ik zie haar het wegslikken, maar weet dat het geen grap is. Ik zie haar even slikken. Ze voelt dat het wringt.
Ze durft het bijna niet aan te kijken, de tranen springen in haar ogen. En ik zie dat het serieus is. Deze vrouw zit niet in een jobcrisis, ze zit met een identiteitscrisis.
Ze durft het zelf niet helemaal te benoemen, maar voelt het: ze weet eigenlijk gewoon niet meer wie ze is.
Wanneer je werk niet meer klopt
Wat mij opvalt, is dat mensen dit vaak lachend zeggen.
Er hangt een gevoel van schaamte in de lucht. Want moeten we onze shit niet together hebben op deze leeftijd?
En ik herken het wel hoor.
Het voelt kwetsbaar om luidop te zeggen dat je jezelf al lang niet meer terugvindt in wat je doet.
“Maar hoe verander ik dat dan?”
We praten hier weinig over omdat we denken dat we bij dertig deze leeftijd al zouden moeten weten wat we doen en de grote noemer “burn-out” daar hoort.
Maar hoeveel dertigers denken niet dat hun jobproblemen te maken hebben met een diepere identiteitsverschuiving?
Werk is voor veel mensen een manier om geld te verdienen.
Maar het is ook een plek waar we erkenning krijgen, waar we ergens bij horen en waar we betekenis geven aan wat we doen.
In onze samenleving is werk de drager van onze identiteit.
Als je vastloopt in je werk
Zo zat ik gisteren in een koffiebaar en ik hoorde iemand een indrukwekkend gesprek voeren over “transitieke beslissingen”.
Later besefte ik dat het eigenlijk over de verkoop van ketchup ging.
Ja echt, ketchup.
Het bracht me terug naar een gevoel dat ik herken:
we hechten zoveel waarde aan werk dat het bijna alles bepaalt.
Wat we doen, beïnvloedt hoe we ons voelen.
En dus ook hoe we naar onszelf kijken.
Wie ben je zonder je werk?
Dat klinkt misschien zwaar, maar het is eigenlijk heel normaal.
Want in die dertigerjaren liggen de verwachtingen zo hoog.
We hebben diploma’s, ervaringen, misschien kinderen.
Onze waarden zijn veranderd.
Onze ambitie ook.
En dan wringt het plots:
de vraag is niet alleen meer “wat doe ik”, maar ook “wie ben ik eigenlijk?”
Misschien is het geen crisis
Veel mensen denken op zo’n moment dat ze hun carrière verpesten.
Ze vinden zichzelf ondankbaar en voelen zich instabiel.
Maar in werkelijkheid gaan ze niet door een heel zware periode.
Ze zitten gewoon in een fase waarin iets verschuift.
Misschien moeten we het daarom ook geen crisis noemen.
Misschien is het gewoon een veranderende fase.
Voel je dat je werk niet meer klopt, maar weet je niet waar te beginnen? Je hoeft dit niet alleen uit te zoeken.
Ontdek hier hoe ik je kan helpen → Mijn coachingtrajecten